மிர்தாதின் புத்தகம் - மிர்தாதின் புத்தகம் பற்றிய புரிதல் - பகுதி 2// சிவ.கதிரவன்

                                 மிர்தாதின் புத்தகம் பற்றிய புரிதல்

சமகாலத்தில் இருக்கிற அந்த இளைஞன் மலைக்கு கீழே உள்ள கிராமத்தில் மலையை சுற்றி இருக்கிற நகரங்களில் இருக்கிற பல மனிதர்களை மெய்யியல் கோட்பாடு பேசுகிற, மெய்யியல் கோட்பாடை புறக்கணிக்கிற பல மனிதர்களைக் கண்டு மேலே நகர்ந்து வந்தவர். அந்த இளைஞனுக்கு பின்னால் இருக்கிற சமூகப் பின்புலம் எல்லாமும் எப்படிப்பட்டது என்பதை மிர்தாதின் புத்தகம் அறிந்து வைத்திருப்பது போன்று அவரோடு அந்த புத்தகம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறது.

புத்தகம் பேசுகிறது என்றால் புத்தகத்தின் வழியாக மிர்தாத் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார். மிர்தாதின் புரிதல் இந்த புத்தகத்தை வாசிக்கிற ஒரு நபர் எவ்வாறான நபராக இருக்கிறார் என்கிற பார்வையோடு இருக்கிறது என்பதை என்னால் தனிப்பட்ட முறையில் பார்க்க முடிகிறது. மிர்தாத் ஒரு கட்டுரையை, ஒரு ஆய்வு நூலை உருவாக்கி இருக்க முடியும். இந்த மிர்தாதின் புத்தகத்திற்குள் மிர்தாத் என்கிற அந்த மெய்யியல் வழிகாட்டி மெய்யியலை போற்றுகிற, முன்னிறுத்துகிற, அன்பை போதிக்கிற வழிகாட்டி ஆய்வு குறிப்புகள் போல், சமன்பாடு குறிப்புகள் போல் நிறைய கோட்பாடுகளை பரிந்துரையாக வைத்திருக்க முடியும். அவர் அவ்வாறு செய்யவில்லை.

மிர்தாதின் புத்தகம் வேறு சில நபர்களுக்கு வழி காட்டுவது போலவும் அங்கு இருக்கிற சீடர்களுக்கு வழி காட்டுவது போலவும் படிக்கிற ஒருவருக்கு உதவி செய்வது போலவும் அமையப்பட்டிருக்கிறது. மிர்தாத் புத்தகத்தை வாசிக்கிற போது ஒரு மனிதன் நன்றாக வாழ வேண்டுவதற்கு என்ன செய்ய என்ற கேள்வியை நேரடியாக சொல்லி அந்த கேள்விக்கு மிர்தாதே பதில் சொல்வது போன்ற ஒரு கேள்வி பதில் புத்தகமாக அது அமையவில்லை. மிர்தாதின் புத்தகத்திற்குள் மிர்தாத் வேறு நபர்களோடு பேசுகிறார். அந்த வேறு நபர்கள் யார் என்றால் இந்த  சமூகத்தினுடைய களைப்பான பகுதிகளில் இருந்து விடுபட்டவர்கள். இந்த சமூகத்திற்குள் இருக்கிற சிக்கலான தன்மைகளிலிருந்து விடுபட்டவர்கள். சமூகம் முன் வைத்திருக்கிற எல்லா கேளிக்கைகளையும் புறம் தள்ளி மெய்யியலை தேடிக் கொண்டிருக்கிறவர்கள்.

 யார் ஒருவரும் எப்படிப்பட்ட நபராகவும் இருக்கலாம். ஆனால் அவரோடு ஒரு மெய்யியல் வழிகாட்டி பேசுகிறபோது அவர் சமூகப் பின்புலத்தோடு மெய்யியல் வழிகாட்டியை பார்ப்பதற்கும் காண்பதற்கும் காத்திருக்கலாம். ஆனால் மெய்யியல் வழிகாட்டி எப்போதும் சுயநினைவோடு செயல்படும் தன்மை உள்ளவர்கள். எப்போதும் விழிப்புணர்வோடு இருக்கிற தன்மை உள்ளவர்கள். அவர்கள் தம் பரிந்துரையை தம் வழிகாட்டலை எப்போதும் விரயம் செய்வதில்லை. எனவே மிர்தாத் ஒரு சமூகப் பின்பலம் கொண்ட மனிதனை சந்திக்கிற போது அவனுக்காக பேசுவதில்லை. அவனுக்கு பேசுவதற்கு உதவியாக அவன் புரிந்து கொள்வதற்கு உதவியாக அவன் என்கிற சமூகப் பிம்பங்கள் அவனை இயக்குவதன் வழியாக அந்த தடுமாற்றங்களை உடைப்பதற்கு உதவியாக மிர்தாத் தாம் முன் வைத்திருக்கிற தாம் முன் நிற்கிற துறவிகளோடு பேசுகிறார். துறவிகள் முழுவதும் சமூகத்திலிருந்து விடுபட்டவர்கள். சமூகத்திலிருந்து விடுபட்டவர்கள் என்பது முக்கியமானதாக சொல்வதற்கு காரணம் அவர்கள் சமூகத்தை கடந்து விடுபட்டவர்கள். சமூகத்தில் இருக்கிற எந்தவிதமான சிக்கலையும் அவர்கள் சுமந்து வரவில்லை. சமூகம் வைத்திருக்கிற எந்த கோட்பாட்டிற்குள்ளும் அவர்கள் சிக்கி தவிக்கவில்லை. சமூகம் வைத்திருக்கிற எல்லா பொருளாதார சிக்கல்களையும் உடைத்து பேசியவர்கள். எல்லா லவ்கீக வாழ்க்கைகளையும் கடந்து வந்தவர்கள். எல்லாவற்றையும் அனுபவமாகவும் செயல்பாடாகவும் அதன் வழியாக படிப்பினைகளை பெற்றுக் கொண்டவர்களாகவும் இருக்கிற துறவிகள் மத்தியில் மிர்தாத் பேசுகிறார். இப்படித்தான் மிர்தாதின் புத்தகம் வழிகாட்டு துவங்குகிறது.

மிர்தாதின் புத்தகம் - மிர்தாதின் புத்தகம் பற்றிய புரிதல் - பகுதி 1// சிவ.கதிரவன்

 

மிர்தாதின் புத்தகம் பற்றிய புரிதல்

மிர்தாதின் புத்தகம் குறித்து உரையாடுவதில் ஒரு தயக்கமான, மெய்யியல் புரிதலற்ற தன்மையோடு நான் இப்போது உணர்கிறேன். மிர்தாதின் புத்தகம் ஒவ்வொரு முறை வாசிக்கிற போதும் மெய்யியலினுடைய உட்சபட்ச வரையறையை மாற்றிக் கொண்டே இருக்கிறது. முதல் முறை படிக்கிற போது ஏற்பட்ட மெய்யியல் புரிதல் என்பது மீண்டும் ஒருமுறை படிக்கிற போது பொருத்தமாக அமைவதில்லை. மெய்யியல் தேடுகிற ஒவ்வொருவரையும் இத்தகைய எண்ணம் எழுவதற்கு உட்படுத்தி இருக்கும் இத்தகைய மனோபாவம் உருவாவதற்கு காரணமாய் இருக்கும் என்று எனக்கு தோன்றுகிறது.

மிர்தாதின் புத்தகம் அப்படியான ஒரு மெய்யியல் சாரம் நிரம்பி தழும்புகிற, பொங்கி வழிகிற கருத்து கோப்பையாக, மெய்யியல் கோப்பையாக இருக்கிறது என்பதை நான் தொடர்ந்து உணர்ந்து கொண்டே இருக்கிறேன். ஒரு கதை போல், ஒரு பெரும் நாவல் போல் உருவாகிற, உருவாக்கப்பட்டிருக்கிற இந்த புத்தகம் ஒரு மலைச்சரிவில் துவங்குகிறது.

மிர்தாதின் புத்தகத்தினுடைய தொடர் உரையாடலை கேட்டுக் கொண்டிருக்கிற பலருக்கும் இது தெரிந்திருக்கும். இந்த புத்தகம் ஒரு மலைச்சரிவில் தன் பயணத்தை துவங்குகிற ஒரு எளிய இளைஞனின் அறிமுகத்தோடு துவங்குகிறது. அந்த எளிய இளைஞன் தொடர்ந்து அந்த மலைப்பாங்கான இடத்தில் தன் பயணத்தை மேற்கொள்கிறார். அதில் அவருக்கு ஏற்படுகிற பல்வேறு வகையான அனுபவங்களை பதிவு செய்கிறார். அந்த அனுபவங்கள் புத்தகத்தில் காணக் கிடைக்கிறது. முடிவாக தன் வாழ்வில் சந்தித்திராத, முன்பே பலரும் எச்சரித்த பல்வேறு வகையான துயரங்களையும் பொருள் சார்ந்த லவ்கீகம் சார்ந்த சங்கடங்களையும் கடந்த பின்பு அந்த இளைஞன் ஒரு பெரும் பள்ளத்தாக்கில் தூக்கி எறியப்படுகிறான். பின்பு அவர் விழித்துப் பார்க்கையில் அவர் தேடி வந்த மடாலயத்தின் வாசலில் கண் விழிப்பு நடக்கிறது. இந்த மடாலயத்தின் வாசலில் அவருக்காக காத்திருந்த ஒரு முதியவர், அந்த மடாலயத்தை காவல் காத்துக் கொண்டிருந்தவர் அந்த இளைஞனை எழுப்பி தாம் காத்திருந்த மிர்தாதின் புத்தகதை அவர் கையில் ஒப்படைக்கிறார். வாழ்நாளின் கடமைக்காக தாம் காத்திருந்ததாக மிர்தாத்தோடு அவர் புத்தகத்தை அறிமுகம் செய்து தம்மையும் அறிமுகம் செய்து மிர்தாத்தையும் அறிமுகம் செய்து கல்லாகி போகிறார் என்று கதை நகர்கிறது. இந்த புத்தகம் முழுவதும் உங்களது மெய்யியல் ஆர்வம் குறித்து உங்கள் மெய்யியல் ஆர்வத்தில் உங்களுக்கு எவ்வளவு அக்கறை இருக்கிறது, தேடல் இருக்கிறது என்பது குறித்து மதிப்பளிக்கூடியதாக இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. நீங்கள் மெய்யியலை தேடுவது என்பது நீங்கள் வாழ்கிற சமூகத்தில் விதவிதமான அளவுகோலில் நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. மெய்யியல் கேளிக்கையாக நிகழ்வதும் நடக்கிறது. மெய்யியல் விவாதப் பொருளாக நடக்கிறது. மெய்யியல் மறை பின்பற்றுதலாக நடக்கிறது. மெய்யியல் மெய்யியல் தேடலாக நடக்கிறது. இப்படி விதவிதமான மெய்யியல் குறித்த அணுகுமுறைகள் நிரம்பி கிடக்கிற சமூகத்தில் மெய்யாகவே மெய்யியல் குறித்த ஆழமான அக்கறையும் தொடர்ந்த தேடலும் ஒருவருக்கு எப்போது ஏற்படுகிறதோ அப்போதுதான் மிர்தாதின் புத்தகம் தருகிற முழுமையான தரிசனத்தை அவர் ஏற்றுக் கொள்ள முடியும் கண்டுகொள்ள முடியும் என்று எனக்கு தோன்றுகிறது.

மெய்யியலை ஒரு பிரதான, முதன்மையான நோக்கமாக பேசத் தொடங்குகிற பலரும் சொந்த வாழ்வின் நெருக்கடிகளில் பயணிக்கிற போது தொடர்ந்து மெய்யியலில்  அவர்களால் பயணிக்க முடிவதில்லை. நவீன இலக்கியங்களில் இருத்தலியல் கோட்பாடு என்று ஒரு இலக்கிய அணுகுமுறை உண்டு.

மிர்தாதின் புத்தகம் - மனித இறை - பகுதி 2 - சிவ. கதிரவன்

                                                 மிர்தாதின் புத்தகம்

ஒரு மனிதன் கடவுளாக இருக்கிறான். கடவுள் மனிதனாக இருக்கிறார். ஒரு மனிதன் கடவுளாக இருக்க முடியும் என்பதற்கு யூத மரபு இயேசு கிறிஸ்துவை குறிப்பிடுகிறது. கடவுளே மனிதராக பிறக்கிறார். மனிதனே கடவுளாக மாற முடியும் என்பதற்கு சாட்சியாக வரலாற்று ஆவணமாக இயேசு கிறிஸ்து இருக்கிறார். இவ்வாறு ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் இருக்க முடியும், நிகழ முடியும் என்பதற்கு ஆதாரமாக வரலாற்று நிகழ்வாக புத்தரையும் குறிப்பிட முடியும். புத்தர் மனிதனாக இருந்து கடவுளாக இருந்தவரா, கடவுளாக இருந்து மனிதராக இருந்தவரா என்ற விவாதத்தில் புத்தரின் வாழ்க்கை வரலாறை பார்க்கிறபோது புத்தர் தமக்குள் இருந்த கடவுளை கண்டு கொண்டார் என்பது புலப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் இருக்கிற கடவுளை அந்த மனிதன் கண்டு கொள்வதற்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது. கண்டு கொள்வதற்கு சாத்தியம் இருக்கிறது. ஆக, ஒவ்வொரு மனிதனும் தமக்குள் இருக்கிற கடவுளை கண்டு கொள்வதற்கும் அந்த சாத்தியத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது என்று மறைஞானங்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றன, வலியுறுத்துகின்றன, குறிப்பிடுகின்றன. இந்த மறை ஞானத்தை பின்பற்றுகிற மனிதர்கள் பலரும் இந்த மறை ஞானத்தில் உள்ளடக்கத்தை புரிந்து கொண்டவர்களாக  இருக்கிறார்கள் என்றாலும் கூட அவர்கள் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் குறிப்பிட்ட கிழமைகளில் குறிப்பிட்ட நட்சத்திரங்களில் கடவுளை நோக்கி பிராத்தனை செய்கிறார்கள் என்பது காண்கிறோம். கடவுள்  கடவுளை நோக்கி பிரார்த்தனை செய்வது முரண்.  கடவுள் கடவுளை நோக்கி வேண்டுவது நகைப்புக்குரியது.  இதைத்தான் மிர்தாத் குறிப்பிடுகிறார்.

கடவுள் ஏன் கடவுளை நோக்கி பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும். மனிதன் என்கிற கடவுள்,  கடவுள் என்கிற கடவுளை நோக்கி பிராத்தனை செய்கிற நிகழ்வு எங்கு நிகழ்கிறது. இந்தப் பெரும் வேறுபாட்டை ஆன்மீக குழப்பத்தை மிர்தாத் விளக்குகிறார். கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையே  இருக்கிற தொடர்பை கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையே இருக்கிற பிணைப்பை நாம் புரிந்து கொள்வதற்காக மிர்தாத் பேசுகிறார்.

வெறும் துணிக் கட்டாக குழந்தைகளை கருதி விட முடியாது. ஒரு குழந்தை துணி போர்த்தி இருக்கிறது. நாம் பார்க்கிறபோது அதற்குள் குழந்தை இருக்கிறது என்று நம்மால் உணர முடிகிறது. எதை வைத்து குழந்தை என்று அந்த துணிப் பொதியை முடிவு செய்கிறோம் என்பதிலேயே  நாம் தெளிவு கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது. நம் தெளிவின் அடிப்படையிலேயே குழந்தையை துணிக் கட்டு என்றும் துணிக்கட்டை குழந்தை என்றும் முடிவு செய்கிறோம். ஒரு குழந்தையை துணி கட்டாகவும் துணிக்கட்டை குழந்தையாகவும் எப்போது பேதம், பகுப்பு தெரிகிறதோ அப்போது அதுவே நமது தெளிவின் அளவுகோல். துணிக்கட்டை குழந்தையாக பார்ப்பவர்களும் உண்டு. குழந்தையை துணி போர்த்தி இருக்கிற துணிப் பொதி என்று பார்ப்பவர்களும் உண்டு. நீங்கள் குழந்தையை துணிப்பொதியாக பார்க்கிறீர்களா அல்லது துணிப் பொதியை குழந்தையாக பார்க்கிறீர்களா என்பதில் உங்களது புரிதல் அடிப்படையாக இருக்கிறது. இந்த புரிதல் என்பது கடவுளாக இருக்கிற உங்களை கடவுளை நோக்கி பிரார்த்தனை செய்ய தூண்டுகிறது. இந்த புரிதலில் இருக்கிற அறியாமை கடவுளாக இருக்கிற உங்களை கடவுளை நோக்கி யாசகம் செய்ய தூண்டுகிறது. மனிதன் உதவி கேட்டு கெஞ்சுகிறான். யாரிடம் கெஞ்சுகிறான். கடவுளிடம் கெஞ்சுகிறான். ஒரு கடவுள் இன்னொரு கடவுளோடு கெஞ்சுவது சாத்தியம் இல்லாதது. இந்த நிகழ்வு புரிதலில் ஏற்படுகிற தடுமாற்றத்தின் காரணமாக புரிதலுக்குள் இருக்கிற அறியாமையின் காரணமாக, அறியாமையின் மொத்த வடிவமாக மனிதன் இருப்பதன் காரணமாக இந்த கெஞ்சுதல் நிகழ்கிறது.

மிர்தாதின் புத்தகம் - மனித இறை - பகுதி 1 - சிவ. கதிரவன்

 

மனித இறை

 மைக்கேல் நைமி சொல்வது போல, மிர்தாத் புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டது போல கடவுளும் மனிதனும் வேறு வேறு அல்ல.

மிர்தாதின் புத்தகத்தை அறிமுகப்படுத்தி பேசுகிற போது அந்த உரையாடலை கேட்ட பலரும் என்னோடு பகிர்ந்து கொண்டது, கேட்டுக்கொண்டது இந்த புத்தகத்தினுடைய உள்ளடக்கத்தை கதை போல் விளக்கிச் சொல்ல வேண்டும் என்று. மிர்தாதின் புத்தகத்தை விரும்பிப் படிக்கிற நபர்கள் இன்னும் நிறைய நண்பர்களுக்கு அறிமுகம் செய்ய வேண்டும் என்கிற ஆர்வத்தில் இருப்பது புரிகிறது. ஆனால் மிர்தாதின் புத்தகத்தை ஒரு இலக்கிய புத்தகம் போல அறிமுகம் செய்வது என்பது போதுமானது அல்ல. இன்னும் சற்று பொறுப்புள்ள, இன்னும் சற்று நேர்த்தியான, இன்னும் சற்று இலக்கிய தரம், இலக்கிய சுவை கூடுதலாக உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகிற தன்மையிலேயே அதன் விளைவாகவே இந்த மிர்தாதின் புத்தக அறிமுகம் தொடர்ந்து நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.

பொதுவாக பரப்புரைகள், மறையுரைகள் நிகழ்த்தப்படுகிற போது சின்னஞ்சிறிய துணுக்குகள் வழியாகவும் கதைகள் வழியாகவும் நிகழ்வுகள் வழியாகவும் மறைபொருளை தத்துவங்களை, நற்கருத்துகளை சமூகத்திற்கு சொல்வது அந்த மறை உறை செய்பவரினுடைய வழக்கமான மரபு. பெரும்பாலும் மறைவுரைகள் அப்படியான மரபிலேயே அமைந்திருப்பதை நாம் பார்க்க முடியும்.

இராமகிருஷ்ண பரஹம்சர்  சின்னஞ்சிறு கதைகள் சொல்லி மறைவுரைகளை பிறருக்கு அறிமுகம் செய்வார். விவேகானந்தர் அவ்வாறு செய்வதுண்டு. இன்னும் மறையுறை பேசுகிற மறை ஞானிகள் பலரும்  கதை வழியாக, துணுக்குகள் வழியாக, நிகழ்வுகள் வழியாக மறைஞானத்தை மறை ஞானத்தினுடைய   உட்குறிப்புகளை  தம்மை நாடி வருகிற சன்னியாசிகளுக்கும் பின்பற்றுபவர்களுக்கும் உபதேசம் போல் சொல்வதுண்டு. ஆனால் மிர்தாதின் புத்தகம் தத்துவத்தை உள்ளடக்கமாக வைத்து கதையை சொல்கிறது.

வழக்கமான சொற்பொழிவுகளில், மறையுறைகளில் கதைகள் வழியாக தத்துவங்கள் சொல்லப்படுவது மரபு. இந்த மரபு மாற்றாக, மரபு மீறலாக மரபின் பொருட்படுத்துதல் நிகழாமல் தத்துவம் உள்ளடக்கமாக இருந்து கதை வெளிப்படுகிறது. இது ஒரு அழகான மரபு மீறல். நம் சமூகத்திற்கு மறைஞானம் போதிக்கப்படுகிற போது தத்துவங்களும் தேவை ஏற்பட்டால் சிறுகதைகளோடு நகைச்சுவையோடு சொல்ல முடியும் என்று பிற்காலத்தில் வந்த மறைஞானிகள் தம் உரையாடலை செம்மைப்படுத்திக் கொண்டதுண்டு.

மறைஞானி ஓஷோவினுடைய உரையாடல்களில், சொற்பொழிவுகளில் அவரது மறை கருத்துகளை அழுத்தமாக சொல்வதற்கு நகைச்சுவை துணுக்குகளை தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வருவார். இப்படி கேட்டு பழகிய நமக்கு கதைகள் வழியாக மறை செய்தியை புரிந்து கொள்கிற வழக்கம் உருவாகி இருக்கும் என்று நான் கருதுகிறேன். என்றாலும் இந்த வழக்கம் மனதிற்கு ஒரு தொடர் இயல்பை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது என்கிற உப விளைவும் நிகழ்ந்திருக்கிறது.

மிர்தாதின் புத்தகம் - புனித மும்மையும் சரியான சமநிலையும் - பகுதி -2 // சிவ.கதிரவன்

                                  புனித மும்மையும் சரியான சமநிலையும்

மனிதர்கள், மனித மனம் எல்லா நேரங்களிலும் தன்முனைப்போடு இயங்குகிறது என்றாலும் தன் அனுபவத்திற்கு அல்லது சேகரிக்கப்பட்ட செய்திகளுக்கு அப்பாற்பட்ட அதிர்வு ஏற்படும் போது அதன் தன் முனைப்பு வேலை செய்வதில்லை. இதுவரை ஒரு சிக்கலை தீர்ப்பதற்கு நீங்கள் ஒரு பாதையில் பயணித்து வந்து அதன் வழி ஏற்பட்டிருக்கிற அனுபவத்தின் வழியாக சிக்கலுக்கு விடைகான முயற்சிக்க கூடும். அதில் வெற்றி பெறவும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. நீங்கள் இத்தகைய சிக்கலை தீர்ப்பதற்கு முயற்சிக்கிறபோது இதுவரை நீங்கள் சேகரித்து  வைத்த அறிவின் பாற்பட்டு சிக்கல் தீர்வதற்கான வாய்ப்பு இல்லை என்றால் உங்கள் தன்முனைப்பு  அதிர்ச்சிக்குள்ளாகிறது. உங்கள் தன்முனைப்பு ஏதும் இல்லாததாக மாறுகிறது. அந்நேரத்தில் நீங்கள் மெய்யான புனிதத்தோடு மையம் கொண்டிருப்பீர்கள். உங்களுக்கு உங்கள் தன்முனைப்பிற்கு அதிர்வு ஏற்படுகிற போதெல்லாம் நீங்கள் மெய்யான புனிதத்தோடு மையம் கொண்டிருப்பீர்கள். அதிர்வு நீங்கியவுடன் நீங்கள் வழக்கமான தன்முனைப்பிற்கு வந்து விடுவீர்கள். தொடர்ந்து உங்களை மறந்து வெடுத்து சிரிக்கிற போது மெய்யான புனிதத்தோடு மையம் கொண்டிருப்பீர்கள். நீங்கள் உங்கள் காதலில் அன்பை பகிர்ந்து கொள்கிறபோது மெய்யான புனிதத்தில் மையம் கொண்டிருக்கிறீர்கள். இதுவரை சேகரிக்கப்பட்ட அறிவு அதிர்ச்சிக்குள்ளாகும்போது மெய்யான புனிதத்தோடு மையம் கொண்டிருப்பீர்கள். எப்போதும் நீங்கள் தன்முனைப்பிலும் மெய்யான புனித மையத்திலும் மாறிமாறி பயணிக்கிற பயணி போல இருக்கத்தான் செய்கிறீர்கள்.

ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக தன் கற்பனையிலும் விருப்பத்திலும் பயணித்தாலும் கூட அதிர்ச்சிக்குள்ளாகும்போது அன்பு பொழியும்போது சிரித்து வெடிக்கும் போது நீங்கள் மெய்யான புனிதத்திற்குள் வந்து போகிற ஒரு நிகழ்வு இயற்கையாகவே இருக்கிறது. அந்த மெய்யான மையம் நோக்கி நகர்வதற்கு முன்பு தன்முனைப்பின் கேள்விகள் ஏராளமாக எழுகின்றன. இவை சரியா, பாதுகாப்பானதா, உதவிகரமானதா என்றெல்லாம் நமக்கு கேள்விகள் எழுகின்றன. இந்த தன்முனைப்பின் கேள்விகள் தொடர்ந்து மெய்யான புனிதத்திற்குள் மையம் கொள்ள தடையாக இருக்கின்றது. இந்த நிலை விடுபடும் போது இந்த நிலையிலிருந்து நாம் கடந்து செல்கிற போது இந்த வகைப்பட்ட தொடர் நிகழ்வில் அனுபவங்கள் தனித்தனியாக பெறுவதன் வழியாக ஒரு தனிமனிதன் ஒன்றை கண்டுகொள்ள முடிகிறது. இந்த மெய்யான புனிதம் என்பது இறை, மெய், இருத்தல்.

ஒரு மனிதனுக்குள் நான் என்கிற உள்ளடக்கமாக அவனது உள்ஒளி இருப்பது போல மெய்யான புனிதம் ஒரு பிரம்மாண்டமான நானாக இருக்கிறது. அதற்கு துவக்கமும் இல்லை. இறுதியும் இல்லை. அது தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒரு மனிதன் நான் என்று எளிமையாக சொல்வார் என்றால் அதற்குள் அவரது தலைமுடியும் அடங்கும்,  கால் நகமும் அடங்கும். இரண்டு கைகளும் தட்டிக் கொள்கின்றன எனும்போது நான் நானோடு தட்டுகிறது என்றே பொருள். நாக்கும் பல்லும் கடித்துக் கொள்கிறது, நாக்கினை பற்கள் கடிக்கின்றன என்றாலும் கூட அந்த தனி மனிதனை பொறுத்த அளவில் நான் நானை கடிக்கிறது. உள்ளுறுப்பில் நுரையீரல் காற்றை பயன்படுத்தி இரத்தத்தை சுத்திகரிக்கிறது என்றால் நான் என்கிற நுரையீரல் நான் என்கிற இரத்தத்தை சுத்திகரிக்கிறது. ஒவ்வொரு உறுப்பும் ஒவ்வொரு பாகமும் இணைவதும் முரண்படுவதும் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது. ஒரு நான் என்கிற தனிமனிதனுக்குள், நான் அவனளவில் இருக்கிற இன்னொரு நானோடு இசைவாகவோ முரணாகவோ பயணித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. தனிமனிதனுக்கு இதை ஒப்பிட்டுப் பார்க்க முடியும். உங்கள் கண்களால் உங்கள் முதுகை காணாதபோது காண முடியாத போது உங்கள்  நானால் உங்கள் இன்னொரு நானின் பகுதியை  காண முடியவில்லை என்று பொருள். உங்கள் கண்கள் கொண்டு உங்கள் கைகளை காண முடியும் என்றால் உங்கள் நான் கொண்டு உங்கள் நானை காண்கிறீர்கள் என்று பொருள்.

நான் என்றால் மொத்தமும் ஒரு தனி மனிதனின் எல்லா அம்சங்களும் உள்ளடக்கமாக இருக்கிறது. உங்கள் மீது படர்கிற ஒரு தூசியை, உங்கள் கன்னத்தில் படர்கிற ஒரு தூசியை உங்கள் கை விலக்குகிறது என்றால் உங்கள் நான்மீது படர்கிற தூசியை உங்கள் நான் கொண்டே விலக்குகிறீர்கள். உங்கள் மேனியில் படர்ந்து இருக்கிற வியர்வையை துவட்டுகிறீர்கள் என்றால் உங்கள் நான் மீது படர்கிற வியர்வையை உங்கள் நான் கொண்டே  துவட்டுகிறீர்கள். இப்படி ஒரு தனிமனித அளவில் நான் இருப்பதை புரிந்து கொண்டோம் என்றால் இறை நிலையில், விரிவான பிரபஞ்ச நிலையில் நான் என்பது நான் மட்டுமே.

மிர்தாதின் புத்தகம் - புனித மும்மையும் சரியான சமநிலையும் - பகுதி -1 // சிவ.கதிரவன்

புனித மும்மையும் சரியான சமநிலையும்

      மிர்தாத் போன்றதொரு புத்தகத்தை விரிவாக அறிமுகம் செய்வதென்பது மிகுந்த மகிழ்ச்சிக்குரியது.

ஒரு மலைச்சரிவு கதை வழியாக ஒரு தேடல் உள்ள மனிதனை அறிமுகம் செய்து அந்த மனிதன் கையில் கிடைக்கிற புத்தகமும் அதன் உள்ளடக்கமும் அது குறித்தான விரிவாக்கமும் என்று விரிகிற ஒரு மெய்யியல் கோட்பாடாக மிர்தாத் இருக்கிறது. மெய்யியல் தேடுபவர்களுக்கு, ஆன்மீகம் தேடுபவர்களுக்கு, தத்துவார்த்தத்தின் மீது நம்பிக்கை உள்ளவர்களுக்கு மிர்தாத் என்கிற புத்தகம் பெரும் பலமாக வழிகாட்டும் திசை வழியாக தன்னைப் பொறுத்துக் கொள்ளும்.

மிர்தாத் வெளிப்பாடு என்று மிர்தாதை படித்தவர்கள் கூறுவதுண்டு. மிர்தாத் சிறந்த படைப்பு என்று மிர்தாதை படித்தவர்கள் கூறுவதுண்டு. எல்லா வகைகளிலும் ஒரு தேடல் உள்ள தத்துவார்த்த பார்வை கொண்ட, தத்துவார்த்த உள்ளடக்கம் கொண்ட ஒரு இலக்கியமாக, படைப்பாக, புத்தகமாக மிர்தாத் தொடர்ந்து வந்து  கொண்டே இருக்கிறது. மிர்தாதின் புத்தகத்தை வாசிப்பது என்பது நம்மை ஒரு முறை சீர்தூக்கி பார்ப்பதும் நம் பலகீனங்களை தேடலின் எல்லையை செம்மைப்படுத்திக் கொள்வதும் என்கிற வகையில் அமைந்து விடும்.

மிர்தாத் ‘ புனித மும்மையும் சரியான சமநிலையும்’ என்கிற உள்ளடக்கத்தில் துறவிகளோடு பேசுகிறார். நம் மனதிற்கு புனிதம் என்பதின் மீது எப்போதும் சிலாகிப்பு இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. நம்முன் இருக்கிற எல்லாவற்றையும் புனிதம் என்கிற அளவிலேயே நாம் எடுத்துக் கொள்கிறோம். இணைத்துக் கொள்கிறோம். அவற்றோடு நம்மை பொருத்தியும் கொள்கிறோம். புனிதம் என்கிற வார்த்தை மேன்மையான, சிறப்பான, சரியான, வாகான என்கிற பல்வேறு கிளைப் பொருட்களை உள்ளடக்கிய சொல் அது. மிர்தாத் சொல்கிற புனிதம் என்கிற வார்த்தைக்கும் புனிதம் என்கிற சொல் உள்ளடக்கத்திற்கும் நாம் சமூகத்தில் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிற புனிதம் என்கிற பயன்பாட்டு நெறிமுறைக்கும் உள்ள வேறுபாடை புரிந்து கொள்வதன் வழியாக, புனிதம் என்கிற சொல்லை மும்மைக்கு உரியதான சொல்லாக பயன்படுத்துவதையும் நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

மிர்தாதின் புத்தகம் - இறையின் இருப்பு - பகுதி 3 / சிவ.கதிரவன்

                                 மிர்தாதின் புத்தகம் - இறையின் இருப்பு

இந்த உலகம் யாரால் படைக்கப்பட்டது என்று தர்கபூர்வமான கேள்விகள் கேட்கப்படுவதன் வழியாக இறையின் அடையாளத்தை  குறிப்பிட்ட வரையறைக்குள் வைத்து விட முடியும் என்று பேசுபவர்கள் உண்டு. அல்லது இறையை மறுப்பவர்கள் கூட இந்த உலகம் அதுவாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அதுவாக சுற்றி வருகிறது என்று கூறுவதும் உண்டு.

ஐரோப்பிய நாடுகளினுடைய பகுத்தறிவு கோட்பாடுகள் விரிவாக விவாதத்திற்கு வந்த பிறகு உலகின் இயக்கங்களை பகுப்பாய்வு செய்வதற்குரிய ஆவணங்களும் சேகரிப்புகளும் குவியத் தொடங்கின. அதிகமான விஞ்ஞான விதிகள், காந்தவியல் கோட்பாடுகள், மின்னூட்டம் திசைவேகம் பற்றிய விரிவான வியாக்யாணங்கள் என்று ஐரோப்பிய நாடுகளினுடைய தொழில் புரட்சிக்கு பின்னால் வந்த இறையியல் பகுப்பாய்விற்குரிய ஆவணங்கள் நிறைய வரத்துவங்கின. இவை எல்லாமும் இறையின் இருப்பை ஒரு உரையாடலுக்கு உட்படுத்தின. அதற்கு நேர் எதிராக, மாற்றாக இறையின் உணர்வை, இறையின் நிலையை பகுப்பாய்விற்கு ஏதும் உட்படுத்தாமல் கிழக்கத்திய நாடுகள் ஒன்றாக புரிந்து வைத்திருக்கின்றன.  இந்த இரண்டு மனநிலைக்கும் எதிராக இந்த இரண்டு மனநிலைக்கும் மாற்றாக ஒன்றை ஒன்று தாக்கிக் கொள்வதும் எதிர்த்து கொள்வதுமான உரையாடல் எப்போதும் நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.  இறையுணர்வென்பது பகுப்பாய்வின் அடிப்படையில் எப்போதும் கண்டு கொள்வதற்கு வாய்ப்பு இல்லாதது என்று கிழக்கத்திய நாடுகள் கூறுகின்றன. கிழக்கத்திய தேடல் கூறுகிறது. கிழக்கத்திய பதிவுகள் கூறுகின்றன.

பகுப்பாய்வின் வழியாக இறை நிலையை, இயற்பியல் பௌதிக கோட்பாடுகள் வழியாக இறைநிலையை துகள்  அளவில் புரிந்து கொள்ள முடியும். அணுவின் பிளவின் அடிப்படையில் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்கிற கோட்பாடுகளும் நிரூபணங்களும் கிழக்கத்திய இறைக் கோட்பாடுகளுக்கு மாற்றாக கருத்துக்களை சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறன.  இப்படி இரண்டு வேறு தர்க்கங்களுக்கு இடையில் இறைப் பற்றிய கோட்பாடுகளும் நிரூபணங்களும் ஆவணங்களும் மோதிக் கொண்டிருக்கிற வேளையில் இவை இரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்ட ஒன்றாக இறை இருக்கிறது என்று இறை பற்றி பேசுபவர்கள் கூறுவதையும் நாம் பார்க்க முடிகிறது.

இறை என்பது தன்னளவில் தானே உற்பத்தி செய்து கொள்கிற, தானே இயக்கத்திற்கு உள்ளாகிற. தானே இயங்கிக் கொள்கிற எல்லா அம்சங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு இயங்கு முறை என்று ஒரு அடிப்படை புரிதலை நாம் வைத்துக் கொள்ள முடியும்.

மிர்தாதின் புத்தகம் - இறையின் இருப்பு - பகுதி 2 / சிவ.கதிரவன்

                                மிர்தாதின் புத்தகம் - இறையின் இருப்பு

 கேள்விகள் தகவல் சேகரிப்பிற்காக உருவாக்கப்படுகின்றன. தகவல் சேகரிப்பு என்கிற மனோபாவமே கேள்விகளை உருவாக்குகின்றன. கேள்விகள் அறிவு சார்ந்தவை என்ற பிம்பம் கூட தகவல் சேகரிப்பினுடைய அம்சம் தான். கேள்விகள் அறிவு சேகரிப்பு என்கிற நிலையில் தகவல் சேகரிப்பு என்கிற நிலையில் பொருளாதாரத்தை அதிகமாக்கி கொள்கிற நோக்கத்தில் வாழ்க்கை முறையை இன்னும் செம்மையாக்கி இந்த உலகத்தோடு கரைந்து போவதற்கான தன்மையிலேயே தொடர்ந்து உரையாடல்களாகவும் கேள்விகளாகவும் இருந்து கொண்டே இருக்கின்றன என்பதை நாம் கவனத்தில் வைத்துக் கொண்டு ஒரு கேள்வி எங்கிருந்து உருவாகிறது. ஒரு கேள்வியை எவ்வாறு அணுக வேண்டும் என்று பார்க்க வேண்டி இருக்கிறது.

கேட்கப்படுகிற எல்லா கேள்விகளும் தகவல் சேகரிப்பின் அடிப்படையிலேயே கேட்கப்படுகின்றன என்பதை புரிந்து கொண்டால் பதில் சொல்கிற எல்லா பதில்களும் எந்த புள்ளியில் கேள்வியை எதிர்கொள்கின்றன என்பதை பார்க்க முடியும். மெய்யுணர்வு குறித்த உரையாடல் என்பது கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்வதாக இல்லை. மெய்யுணர்வாளர்கள் பேசப்படுகிற கேள்விகளும் அவர்கள் மத்தியில் கேட்கப்படுகிற கேள்விகளும் அவர்கள் அதற்கு சொல்லப்படுகிற பதில்களும் எப்போதும் தர்கபூர்வமாக இருந்ததே இல்லை. மெய்யுணர்வாளர்கள் பலரும் கேட்கப்படுகிற கேள்விகளுக்கு கேள்விக்குறிய பதில்களை அவர்கள் கொடுப்பதில்லை. ஒன்று கேட்பவர்க்குரிய பதிலாக இருக்கும் அல்லது அந்த தகவலுக்குரிய சரியான பதிலாக இருக்கும் அல்லது அந்த நேரத்திற்குரிய பதிலாக இருக்கும்.

ஒற்றை பதிலை ஒரு கேள்விக்கு நிரந்தரமாக மெய்யுணர்வு பேசுகிறவர்கள் வைத்துக் கொள்வதே இல்லை. ஏனென்றால் மெய்யுணர்வு பேசுகிறவர்கள் அவர்களுக்கு உள்ளே இருக்கிற மெய்யுணர்வு அனுபவத்திலிருந்து ஒரு பதிலை முன் வைக்கிறார்கள். கேள்வியை எதிர்கொள்கிறார்கள் என்பதே இதற்கு காரணம். ஒரு நிரந்தரமான பதில் எப்போதும் மெய்யுணர்வாளர்களிடமிருந்து வருவதே இல்லை.